Een webshop verstuurt zestig mails per maand naar drie markten. Elke mail werd opnieuw ontworpen en de copy per land met de hand geschreven. Nu levert een ingevulde briefing drie gekeurde mails op: copy per markt, gevuld in het Figma-ontwerp, en als concept klaar in Omnisend. Verzenden blijft mensenwerk.
Een campagne naar drie markten betekende voorheen alles drie keer doen. Nu vult iemand een briefing in: welke producten, welke aanbieding, welk doel. Daaruit volgen vijftien teksten, vijf per markt, en een set beelden die alle drie de markten delen. Beeld hoort bij de campagne, tekst bij de taal.
Vertalen was geen optie. Een woord dat in het Frans de voorkeur heeft staat in het Duits op de verbodslijst. Daarom schrijft het systeem per markt, met een eigen woordenlijst per taal: welke woorden je gebruikt, welke je vermijdt, en welke productnamen kloppen in dat land.
Hier zit het meeste werk in. Een taalmodel dat copy schrijft is niet moeilijk; een taalmodel dat zich aan de regels houdt wel.
Daarom keurt code het resultaat, niet het model zelf. Lengte per veld, de juiste taal, verboden woorden, maatvoering en de claims die een merk mag maken: dat wordt allemaal gecontroleerd voordat iemand het te zien krijgt. Wat niet slaagt gaat maximaal twee keer terug voor herstel.
Daarna komt er een mens aan te pas. Gekeurd is het oordeel van de code over de regels; pas het akkoord van een mens opent de weg naar Figma en naar Omnisend.
Dit kon volgens iedereen niet, en dat klopt half. De API van Figma kan wel lezen maar niet schrijven, en de koppeling die dat wel kan accepteert geen token dat je op een server zet.
Schrijven gaat daarom over de MCP van Figma, die wel een sessie accepteert. De app zet het werk in een wachtrij en een werker op een machine met zo'n sessie voert het uit. Lezen doen we waar het kan over de gewone API, want het schrijfquotum is het schaarst: op een licht abonnement zijn dat twintig aanroepen per maand, en elke laaglijst die je elders ophaalt houdt er een over om mee te vullen.
De verstuurde mail komt trouwens niet uit Figma. Dat is responsive HTML, gebouwd uit dezelfde gegevens. Figma is om naar te kijken en aan te passen; de HTML is wat de klant ontvangt.
De beeldbank van de klant staat in een gedeelde map: 296 mappen, 3.674 beelden. Die wordt een keer doorlopen, en daarna is zoeken instant, gemeten onder de twintig milliseconden.
Zoeken gaat op bestandsnaam en op mappad, en alle woorden moeten voorkomen. Zo vind je "twilight dekbed" in een keer, ook als dat vier klikken diep in de boom ligt.
Een gekozen beeld wordt gekopieerd naar onze eigen opslag in plaats van gelinkt. Een adres in een gedeelde map overleeft een verhuizing of een gewijzigde deelinstelling niet, en deze mails worden maanden later nog geopend.
De mail komt binnen als concept. Eigen HTML gaat via de template-import naar binnen, waarna de campagne daarnaar verwijst. Verzenden is bij Omnisend een aparte handeling, en die laten we bewust bij een mens.
De mail komt als concept binnen, nooit als verzending. Eigen HTML gaat via de template-import naar binnen, waarna de campagne daarnaar verwijst.
Het ontwerp wordt echt gevuld: schrijven over de MCP, lezen over de gewone API om het schaarse schrijfquotum te sparen. Zo ziet de ontwerper de mail zoals hij eruitgaat.
Briefings, teksten, keuringen, beelden en de wachtrij voor Figma-klussen. De hele keten leest en schrijft hier.
De copy per markt, met een kennisbank die los van het model staat: voorkeurswoorden, verboden woorden en productnamen per taal.
Lengte, taal, verboden woorden, maatvoering en claims worden door code gecontroleerd, niet door het model. Wat zakt gaat terug voor herstel.
3.674 beelden uit 296 mappen, doorzoekbaar op naam en pad in onder de twintig milliseconden.
Plan een gratis kennismakingsgesprek. We kijken naar je huidige mailproces en laten zien welk deel ervan het systeem kan overnemen.